بنماي رخ که باغ و گلستانم آرزوست
بنماي رخ که باغ و گلستــانم آرزوســت بگشاي لب که قند فراوانم آرزوست
اي آفــتـــاب حــســـن برون آ دمــي ز ابـر کان چهره مشعشع تابانم آرزوست
بــشنــــيدم از هـــواي تــو آواز طـــبل بــاز باز آمدم که ساعد سلطانم آرزوست
گفتــي ز ناز بــــيش مرنـجــان مــرا بـــرو آن گفتنت که بيش مرنجانم آرزوست
وان دفع گفتنت که برو شه به خانـــه نيست وان ناز و باز و تندي دربانم آرزوست
در دست هر کي هست ز خوبي قراضهاست آن معدن ملاحت و آن کانم آرزوست
ايـــن نـــان و آب چـــرخ چو سيلست بــيوفا مــن ماهيــم نهنگـــم عمانــم آرزوست
يعقـــــوب وار وااســـفـــاهـــــا همــــيــــزنم ديدار خوب يوسف كنعـانــم آرزوست
ولله شـــهر بـــي تو مــــرا حبــــس ميــــــشود آوارگـــي و کـــوه و بيابانــم آرزوست
زيــن همرهـــان سســــت عناصر دلم گرفـت شــير خدا و رستم دستــــانم آرزوست
جانم ملـــــول گـــشت ز فرعـــون و ظــلم او آن نور روي موسي عمرانم آرزوست
زين خلــــــق پرشکايت گريان شــــدم ملول آنهــاي هوي و نعره مستانم آرزوست
گويـــاترم ز بلــــبـل اما ز رشــــک عـــــام مهــرست بر دهـانم و افغانم آرزوست
دي شيــــخ با چـــــراغ هميگشت گرد شهر کـز ديو و دد ملولم و انسانم آرزوست
گفتــــند يافــــت ميـــنشـــــود جســــتهايم ما گفت آنــک يافت مينشود آنم آرزوست
هر چــــند مفلســــم نپذيـرم عـقيـق خــــرد کــان عقيـــق نــادر ارزنـــم آرزوست
پنهان ز ديدهها و همه ديــدهها از اوســت آن آشـــکار صنــعـت پنهانم آرزوست
خود کار مـــــن گذشـــت ز هر آرزو و آز از کان و از مکان پي ارکانم آرزوست
گوشـــــم شــنيد قصه ايمــان و مســـت شـد کو قسم چشــم صورت ايمانم آرزوست
يک دست جام باده و يک دست جـــــعد يار رقصي چنيـــن ميانــه ميدانـم آرزوست
ميـــگــويـــد آن رباب که مردم ز انتــــظار دست و کنار و زخمه عثمانـم آرزوست
من هم رباب عشقم و عشقم ربابــــيســـــت وان لطــفهاي زخــمه رحمـانم آرزوست
باقي اين غزل را اي مـــطرب ظـــــريف زين سان هميشمار که زين سانم آرزوست
بنماي شمس مفــــــــخر تبريز رو ز شرق مـن هدهــدم حضـور سليمــانم آرزوست
مولوي
My E-mail: faraz.m66@gmail.com