شعري كه در اين پست آمده است، شعري است كه پدر بزرگ بسيار عزيزم هميشه مي‌خواند و من به ياد ايشان اين شعر را خيلي دوست دارم.

در کنــار دجــله روزی بــایزید                         می شـدی با جمــع یــاران و مرید

ناگهان بانــگــی ز بام کـــبــریا                           ســـوی او آمــد که ای شیـــخ ریا

میل آن داری که بنمایم به خلـق                          آن چه پنهان داری اندر زیر دلق؟

تـا خلایـــق قصــد آزارت کننـد                          سنــگ باران بــر سـر دارت کنند

گفت یارب میل آن داری تو هم                         شمـه یی از لطف تـو سازم به خلق

تا خلایـق از عبــادت کم کنـــند                         از نمــاز و روزه و حــج رم کنند؟

پاسخش دادند كای شیخ ذوالمنن                         نـی زما و نـی ز تو، رو دم مـزن!

عطار نيشابوري

 My Email:faraz.m66@gmail.com