دلكوك

بیــــا تا گــــل برافــشانــیــــــم و مـی در ساغــر اندازیم         فلـــك را سقـــف بشــــكافــیم و طــرح نو دراندازیم

اگر غــــم لــــشـــكر انگـــــــیزد كـه خون عاشقان ریزد        مـــن و ساقـــــی بـــدو تـــــازیم و بنیادش براندازیم

شراب ارغــوانــی را گــــــلاب انــــــدر قــــدح ریــزیم        نســــیم عــطر گردان را شكـــر در مجمـــر اندازیم

چو در دستست رودی خوش بزن مطرب سرودی خوش       كـه دســت افشان غزل خوانیم و پاكوبان سر اندازیم

 صـــــبا خاك وجـــــود ما بـــدان عــــالی جنــــاب انداز        بـــود كان ماه خوبان را نظـــــر بر منظـــر اندازیم

یكــی از عقــــل می لافـــد یكــی طامـــــات می بافـــــد         بیـا كـــــیــــن داوری ها را به پـــیــش داور اندازیم

بهشــــت عدن اگر خواهــــی بیــــا با ما به میخــــــــانه         كـه از پای خُـــمـــت روزی به حوض كوثر اندازیم

سخـــن دانی و خوش خــــوانی نمـــی ورزند در شیراز         بیـــا حافظ كـــه تا خــــود را به ملكی دیگر اندازیم

 حافظ