سمـــن بويــان غـــبــار غــم چــو بنشينند بنشانند     پـري رويـان قـرار از دل چو بستيزند بستانند
به فـــتـــراک جــفــــا دل‌ها چـــو بربندند بربندند     ز زلـف عــنبـــرين جان‌ها چو بگشايند بفشانند
به عـــمـري يـک نفس با ما چو بنشينند برخيزند     نـهال شــوق در خــاطـــر چو برخيزند بنشانند
سـرشک گوشـــــه گيران را چو دريابند دُر يابند     رخ مـــهــر از سـحرخيزان نگردانند اگر دانند
ز چشمم لعل رمــــانـي چـــــو مي‌خندند مي‌بارند     ز رويــــم راز پــنــهاني چو مي‌بينند مي‌خوانند
دواي درد عاشـق را کـــــسي کـــــو سهل پندارد     ز فــکـــر آنـــان کـه در تدبير درمانند در مانند
چو مـــنصور از مراد آنـان که بردارند بر دارند     بـديــن درگـاه حافـظ را چـو مي‌خوانند مي‌رانند
در اين حضــرت چو مشتاقان نياز آرند ناز آرند     کـــه بــا ايــن درد اگـــر دربند درمانند درمانند

حافظ

My E-mail  :  faraz.m66@gmail.com

دريافت نسخه Word

دريافت نسخه PDF